Ornitho-nieuws houdt u op de hoogte van wat er zich actueel buiten afspeelt in de vogelwereld.

U wordt elke week geattendeerd op opvallend vogelgedrag, vogels die net aankomen of vertrekken, zijn gaan zingen enz.
Ook andere opvallende zaken in de vogelwereld worden voor het voetlicht gebracht. Het gaat daarbij niet om zeldzaamheden maar juist om alledaagse zaken en algemene vogels die, u als u de deur uitstapt om een ommetje te maken, ook zelf kunt horen en zien.

Het moeten eye-openers zijn die het voor u net weer wat makkelijker maken de vogels om ons heen te leren kennen.

Geef u ook op voor het (gratis) Ornitho Nieuws en blijf op de hoogte van hetgeen ik zoal buiten zie, hoor en beleef en wat me verder opvalt aan bijzondere weetjes en nieuws.

Hieronder vindt u het meest recente exemplaar: Vogelskijken aan de monding van de Somme
van 3 oktober 2014

Bosuil toch nog succesvol.
Vogels op Texel en in de Balgzandpolder
Vogelskijken aan de monding van de Somme
Gefopt in de Marquenterre..
Veertien ijsvogls langs de IJsseloevers en vier in de Biesbosch.


Eind juni
BOSUIL TOCH NOG SUCCESVOL.
Nadat we onze roepende bosuil man kwijt waren geraakt en er een nieuwe “zwijgzame” man was verschenen ( zie laatste Ornithonieuws van voor de vakantie) wachtten we in spanning af of er dit jaar nog jongen zouden uitvliegen. En jawel, eind juni klauterden er toch nog drie jongen uit de kast. De nieuwe pa leekt de taken naadloos te hebben over genomen. Tot onze grote vreugde bivakkeerden de jongen na een maandje ook af en toe in onze notenboom. Ze zaten lekken te dutten, maar toen ik het geluid van een muis nadeed ( jazeker, dat kan ik!) keken ze verbaasd naar beneden en op dat moment drukte ik af. Gevolg een wereldplaat, twee jonge bosuilen die me super verbaasd aankijken. De derde, die er de voorkeur aan gaf alleen te zitten, kon ik ook nog vastleggen. Dus hierbij presenteer ik u, met gepaste trots, de nieuwe generatie bosuil 2014! Pa (of Ma) zat ook in de notenboom, dus die mag ook mee!
www.nicodehaan.nl/..

Medio juli
VOGELS OP TEXEL IN DE BALGZANDPOLDER
Tijdens de opnamen van de baardmannetjes ging de telescoop meestal mee. Wij waren op Texel eind juli en dan zijn de jonge grote sterns al aardig vliegvlug. Honderden lepelaars, jong en oud en nog veel meer moois. Ook bonte strandlopers en die zijn dan nog echt bont met zwarte buikjes. Daar tussen door nog een enkele kanoet, in prachtkleed in mooi steenrood. Op de terugweg ben ik nog even gestopt bij het nieuwe kijkscherm bij het Balgzandpoldertje. Een echte aanrader want er is veel te zien, vooral met de zon in de rug. Dit gebied was enige tijd geleden nog een landbouwakker, maar dankzij Meindert Otter die jaren lang de beheerder was van het Balgzand, is die akker onder water gezet en is dit pareltje langs de Waddenzee ontstaan. Ik zag daar veel goudplevieren, een stuk of zeven kleine zilverreigers en nog veel meer, ook van heel dichtbij. Onlangs is daar, en dat is van belang voor de fijnproevers onder ons, nog een grote franjepoot gezien. Zie ook  vogelkijkhut.nl/..
www.nicodehaan.nl/..

Medio augustus
VOGELS KIJKEN AAN DE MONDING VAN DE SOMME
Een uurtje of vier is het rijden naar Picardië en als je dan ook nog terecht komt in een onderkomen aan de kust kijk je, zolang het licht is, uit over de monding van de Somme. Het is een uitgestrekt getijden gebied, niet zo slikrijk als onze Waddenzee en dus ook niet zo rijk aan voedsel en vogels maar landschappelijk geweldig mooi. Zeehonden speelden voor de deur en af en toe streek er een groepje lepelaars neer in de droogvallende slenken, om daar de achtergebleven stekelbaarsjes uit te lepelen. Verder bergeenden en heel veel kokmeeuwen, echt duizenden verspreid als vlooien over de droogvallende zandplaten, constant pikkend naar kleine beestjes. Het spel van eb en vloed, de lepelaars en nog meer heb ik voor u meegenomen, kijkt u maar.
www.nicodehaan.nl/..

GEFOPT IN DE MARQUENTERRE..
Uiteraard hebben we een bezoek gebracht aan het beroemde natuurgebied de Marquenterre. Op veel plaatsen klinken in Frankrijk, ook op zondagochtend de geweerschoten van de jagers, maar dit gebied is al een poos jachtvrij en heeft een reservaat status. De entree is tien euro per persoon, maar er zijn een reeks van observatiepunten en met een beetje geluk valt er veel te zien. Het eerste wat wij zagen was een kraanvogel samen met een ooievaar, op een eilandje. Maar een kraanvogel midden in de zomer in Frankrijk? Het bleek een invalide vogel te zijn die zijn vliegvermogen had verloren. Toen de ooievaar, die wel kon vliegen, vertrok, hinkepinkelde onze kraanvogel er heel even, luid roepend achterna, maar het opstijgen lukte niet. Zag er dramatisch uit! Even later ontdekte ik, tussen de wilgentakken zomaar….een kwak. Geweldig, wat een ontdekking en de telescoop werd direct in stelling gebracht. Maar wat bleek, ook met deze kwak was iets aan de hand, want een paar meter verderop stond, net als in een dierentuin, het bordje: Bihoreau gris, te weten kwak! Het geheim is dat de Fransen wel wat willen betalen voor een bezoek aan een natuurgebied maar dan moet er ook wel wat te zien zijn!
www.nicodehaan.nl/..

Eind september.
VEERTIEN IJSVOGLS LANGS DE IJSSELOEVERS EN VIER IN DE BIESBOSCH.
Op uitnodiging van de KNNV Zwolle, die 110 jaar bestond, ging ik mee om een vaartocht te maken over de IJssel, van Zwolle, langs Zalk voorbij Kampen naar de monding van de IJssel. Varen op de IJssel levert altijd heel wat vogelwaarnemingen op! Boven het Vossenmeer zagen we twee volwassen zeearenden hoog in de lucht draaien en spelen. De witte staarten en de lichte koppen lichten op in de zon en brachten iedereen in verrukking. Ook ging er regelmatig een gejuich op als er weer een ijsvogel werd gezien en dat gebeurde, tot onze verbazing, om de haverklap! We telden tijdens de vaartocht veertien ijsvogels, ook voor mij een absoluut record. Tijdens de excursie in de Biesbosch, een paar dagen later, kwamen we tot vier ijsvogels, ook niet gek. De zachte winter, het vroege voorjaar en de mooie zomer zijn gunstig geweest voor de ijsvogels. Er zijn soms wel drie legsels per paar grootgebracht. In de Biesbosch werden we ook nog getrakteerd op zeearenden. Twee volwassen exemplaren, wel ver weg maar goed te zien. Ze stonden in het ondiepe water in het zonnetje. We kwamen tot 58 soorten, waaronder een wolk putters en ook nog een visarend, ver weg op een hoogspanningsmast, maar wel mooi!
www.nicodehaan.nl/..

OrnithoNieuws-lezers SCHRIJVEN: